Kookles van de echte Italiaanse mamma’s

6 May 2017

Ja ja het was dan eindelijk zover. De tijd was aangebroken om de Italiaanse keuken in te duiken en echte Pugliese tradizionale gerechten te bereiden. Natuurlijk doe ik dat niet in m’n eentje, want echt tradizioneel koken kun je jezelf niet aanleren, daar heb je de ‘mamma’s’ voor nodig, en Riccardo natuurlijk. Hij wilde ook dolgraag mee om eens goed onder de loep te nemen, of alles wel echt zo traditioneel bereid werd.
 

Deze cooking experience volgenden wij bij ‘Cook in Puglia’. Zij hadden ons uitgenodigd om een workshop te volgen in Squinzano: een klein onwijs leuk stadje op nog geen 15 minuten rijden van Lecce af, waar de tijd na de jaren ‘50 even stil gezet is. In ‘la piazza’ treffen we lieve oudere mannetjes aan die aandoenlijk op een bankje met elkaar kletsen. Op dat zelfde pleintje vinden we de ingang waar de kookles plaats gaat vinden.
 

Bij binnenkomst worden we hartelijk ontvangen door Ylenia, de eigenaresse. Ze geeft ons een korte rondleiding door dit geweldige grote gebouw, dat  vroeger diende als gemeentegebouw en vertelt met passie wat er in elke ruimte gebeurt.  Ze vertelt hoe de oude mannen die op het pleintje zitten, mee hebben geholpen met schilderen en dat ze van hen oude foto’s heeft gekregen om in het gebouw te hangen. Bijvoorbeeld een oud contract van een olijfolieboer. Er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht, want dit soort verhalen maken Lecce en Puglia nou zo mooi! Die puurheid en echtheid!

 

 De kookworkshop kan beginnen en dat doen we met de andere gasten en hoe kan het ook anders, een goed glas wijn en een aperitivo. Er wordt ons uitgelegd wat we gaan maken en we krijgen de recepten, maar zeggen de mamma’s, hier koken we op gevoel en niet met recepten, dus deze mogen jullie voor thuis bewaren.
 

Tijdens het koken wordt er klassieke italaanse muziek afgespeeld van Andrea Bocelli. Dit geeft het koken een extra beleving. Ondertussen kletsen we er in het engels (voor de overige gasten) en in het italiaans op los, terwijl we het deeg voor de focaccia aan het kneden zijn. Na de focaccia drinken we een andere soort wijn en beginnen we aan het maken van de orieciette. Dit zijn een soort oortjes gemaakt van deeg voor de pasta.
 

Omdat we zo lekker aan het kletsen zijn en te veel soorten wijntjes proeven, maken de mamma’s twee  andere gerechten voor ons af. Ze proberen ons nog aan het werk te zetten, maar omdat er echte wijnkenners tussen de gasten zitten, praten we meer over de wijnen en die moesten natuurlijk ook geproefd worden.
 

Aan het einde van de kook workshop gaan we gezellig met zijn alle aan tafel en proeven we alle gerechten met weer een andere soort wijn erbij. Door alle gezelligheid, mooie muziek en alle lekkernijen zijn we helemaal de tijd vergeten. Ylenia vertelt ons dat haar paard net een veulen heeft gekregen en dat ze toch echt zo weg moet. Het is ondertussen ook al 15.00 uur, dus voor ons ook zeker een mooie tijd om de lunch te beëindigen. De kookschorten mag iedereen houden. Dat is ook een leuk aandenken aan deze geslaagde dag.
 

Conclusie: Je vult er minstens een halve dag mee en het is absoluut niet alleen maar koken, maar een echte beleving. Door de muziek, de mamma’s, het gebouw en alle informatie die je te horen krijgt over de Salento en het eten  kan je dag niet meer stuk.

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Uitgelichte berichten

P.s. it's Joe

December 16, 2016

1/1
Please reload

Recente berichten

November 19, 2017